ก็คิดทบทวนตามหลักความเป็นจริงก่อน ว่าเขาหรือเราที่มีการเปลี่นยแปลง การโดนทิ้งมันต้องมีสาเหตุ ความรักที่เคยมีมันอาจเสื่อมมานานแล้วแต่ที่ยังอยู่กันจนวันนี้เป็นเพราะเขารอเวลา ซื้อเวลาให้จนถึงที่สุดรึเปล่า เขารักเราเท่าเดิมจริงหรือเปล่า หรือเราหลอกตัวเองมาตลอดว่าเขายังรักและเอื้ออาทรต่อเราคนเดียว แต่ถ้าเขามีคนใหม่แล้วไม่อยากบอกความจริงให้เราเสียใจ ชีวิตเราไม่ได้สิ้นสุดลงแค่วันนี้กับคนที่เรารัก...ต้องเรียกว่าเคยรักถึงจะถูก เรื่องเสียใจ...แน่นอนเราต้องเสียใจต้องทุกข์ใจเป็นธรรมดา แต่จะมีประโยชน์อะไรที่คนที่เราทุมเทให้ไปหมดใจไม่เห็นคุณค่าในความรักของเรา เชิดใส่และปาดน้ำตาทิ้งให้ความเจ็บปวดทรมานมันหยุดอยู่แค่นี้ มันจะไม่มีวันมาทำร้ายและทำลายชีวิตของเราได้ แน่นอนว่าต้องมีสักวันและใครสักคนที่ใช่สำหรับเรา คิดเสียว่าอกหักเป็นกำไรของชีวิต เพราะประสบการณ์ครั้งนี้มันจะสอนให้เรายิ่งแข็งแกร่งและเป็นภูมิคุ้มกันให้เรารักเป็น โดยเริ่มรักตัวเองก่อน ต้องมีสติและไม่ยอมผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง เรียกสติกลับมา เราต้องดูแลตัวเองไม่ประมาท หันกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวเพราะพ่อกับแม่และพี่น้องคือคนที่จะอยู่เคียงข้างเราเสมอ เพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเราในขณะนี้คือธรรมะ อย่าอยู่คนเดียว อย่าจมอยู่กับความทุกข์ ไม่นึกคิดและหมกมุ่นกับภาพเก่าๆในอดีต และเมื่อเวลาผ่านไปเราก็จะรู้ว่า เราได้ผ่านช่วงเวลาที่ยากและเลวร้ายมาได้ด้วยตัวเราเอง อย่าได้แคร์กับคนที่ไม่จริงใจ เปิดโอกาสให้รักครั้งใหม่เข้ามา แต่คราวนี้ขอเป็นฝ่ายเลือกและทำทุกอย่างด้วยสติและหัวใจ อดทนและรอคอยใครคนนั้นที่ฟ้าอาจส่งเขามาให้ เรียนรู้และดูแลกันไปนานแสนนาน...